|
Een veld paardenbloemen in mei toont alle stadia van het leven. de vergankelijkheid van zijn prachtige tooi, de kracht van het voortbestaan, al is het maar voor even en het eindige dat nooit zo eindig is, dat het straks geen nieuwe kleur zal geven ![]() De witte maagdelijkheid van prachtige rozen, die openlijk staan te pronken en te lokken, ach wat is het maar betrekkelijk. ze verliezen toch hun rokken ![]() Laat bloemen je gevoelens vertolken |